Blog 37 : Snorkelen

Vakantie Malediven zit erop…Bleh.. Morgen weer fris van start met acteerles en maandag gaat het werken weer van start.
Moeder natuur was geheel van slag op de Malediven. Veel regen, harde wind veel stroming in de zee. Iedere dag met positieve energie opstaan, kijken wat de dag qua weer ons bracht.

Jetje haar eerste keer snorkelen, dat was in de wasmachine. De zee was helemaal niet vlak en de stroming was aardig sterk. Enige tijd toch geprobeerd en redelijk gelukt. Hahaha. De 2e Keer snorkelen maar geoefend in het zwembad. Vriendlief een geduldige snorkelinstructeur, grijns. Missie in het zwembad geslaagd. Ik vond het top. Ik met mijn oren die niet kan duiken, gek op de zee is, kan snorkelen. Whoehoe….3e Keer snorkelen in de whirlpool, had even een paar dagen tijd nodig vanwege moeder natuur. Vanaf hotelkamer naar de zee gelopen, heerlijk, daar alles aangedaan en snorkelen maar. Van daar naar een restaurant gesnorkeld. Onderweg allerlei verschillende visjes. Daar zijn gewoon geen woorden voor. Ik kwam ogen tekort. Onder de steiger door gesnorkeld, daar waren meerdere kleine schooltjes vissen, allerlei kleuren, grote. 3 Zeesterren op de bodem, waterslangetje, schoonmaakvisjes, wow. Helaas is het koraal dood, moedernatuur en de mens is hier de oorzaak van. Af en toe zag je koraal wat weer op begon te groeien/bloeien, dit was nihil. Dat mocht voor mij de pret niet drukken. Al verder snorkelend kwamen wij bij het “diepe” gedeelte. Het hoogtevrees gevoel sloeg ff toe. Net op dat moment kwam er vanuit het niets een, gevlekte adelaarsrog voorbij “zweven”… Zwom een rondje om vriendlief en mij heen, en verdween weer. Alsof mijn adem even voor een moment gestopt was. Adembenemend mooi. Inmiddels waren wij een paar uur verder, en moest ik echt aan de kant. Dit moest Jetje ff verwerken. En zolang snorkelen en zoveel moois zien. Dat kwam wel ff binnen. Eenmaal aan de kant kon ik mijn tranen niet meer bedwingen, tranen van geluk, zoveel moois.

Een paar dagen later zochten wij een plek om te snorkelen, maar helaas de stroming was te sterk. Even geprobeerd, waarbij een zwartpunthaai, een grote achter mij heeft gezwommen. Vriendlief tikte mij op mijn flipper, maar helaas hij was weg. Ik heb m niet mogen zien…. Een rondje halverwege het eiland, een paar pogingen gedaan, helaas. De zee liet ons even niet toe.

Een mooie dag kwam even tevoorschijn, de zee was redelijk kalm. Halverwege de steiger zijn we de zee in gegaan, gewapend met camera. Onder de steiger een grote school vissen, wit met prachtige ogen. Vissen kunnen je aankijken met ogen die zeggen; zo jij bent een rare vis. Weer een schoonmaakvisje, prachtig gekleurd. Ik had mij voorgenomen om boven het diepe te snorkelen. Richting het diepe stokte mijn adem. Een haai zwom voor ons langs, een zwartpunt haai. Gaaaffffff!!!!! Eenmaal een stukje boven het diepe gedeelte te zijn gezwommen, weer terug gegaan. Jeetje dit is gewoon genieten. Ik besloot met het snorkelen te stoppen. Heb een rustig plekje op gezocht in het zonnetje, vlakbij krabben. Had zicht op vriendlief die tussen een grote school vissen zwom. Ik moest verder bijkomen van al die indrukken.

Nog een mooie snorkelplek gevonden. Hier werden iedere avond verpleegsterhaaien gevoederd. Bij het restaurant, ons via het trappetje naar beneden geleiden en daar gingen wij. Tussen de luxe hotelkamers was een gedeelte waar veel vis zat. Zoveel kleuren. Eerdere dagen ervoor tijdens een wandeling hadden wij een eenhoorn/neushoornvis gezien. Helaas die dag niet, maar verder wel een mureen. Ik zag eerst alleen maar een staart, later zijn kop, eerst met bekkie dicht, later open. Gaafffff. En meerdere prachtige vissen, kleintjes, aardig grote. Stiekem een stille hoop op een zwartpunthaai of een verpleegsterhaai. Helaas lieten de kleine zwartpunthaaitjes zich alleen bij het strand zien. Maar dat mocht de pret niet drukken.

Moedernatuur kan hard zijn, maar ook zo mooi. Nu hopend dat het koraal in de loop van de jaren weer opkomt, meer vissen terugkomen. Helaas hebben wij niet met walvishaaien kunnen zwemmen, vanwege het weer. Wie weet wat de toekomst nog brengt.
Ik heb met volle teugen genoten. Dit is een ervaring, wat niemand niet van mij af kan nemen.

Jetje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s