Blog 35; Acteercursus 2.

Ff mijzelf afzonderen. Mijn hoofd zit vol, k heb maar klein koppie he?! Moet het allemaal ff relativeren. Zoveel…alles.

Zondagochtend 5:30, ging de wekker. Carpe Diem! De nodige koffie en sigaretjes. Grijns. Vriendlief zou mij naar het hoofdstation brengen. K zou dit keer met de bus van hoofdstation Groningen naar Hoogeveen gaan. Werkzaamheden aan het spoor. Yep, Jetje goed voorbereid en yep, mijn ov helemaal top…Hahaha. Een vriendelijke buschauffeur brengt “ons”, naar het station te Hoogeveen. Muziek op de achtergrond, het landschap wat aan mij voorbij gaat. In Hoogeveen enigszins verwarring vanaf welke perron de trein gaat. En het zijn er maar 2..Haha. Maar na een telefoontje van een conducteur is dit ook verholpen. Na een paar overstappen en nog tijd om een bakkie leut te kopen, kom ik in Amsterdam aan. Nog ff de tram en dan……….Langs De Dam, Spui, Madam Tussauds en paar grappige genaamde kroegjes. Yep Jetje neemt veel in haar op.

Terwijl ik kom aanlopen bij Cinetol, zie ik iedereen buiten staan. Ons clubje is compleet. De regisseur biedt zijn excuus aan, omdat wij allen buiten staan. Wij kunnen niet naar binnen, geen sleutel.Een geirriteerd telefoontje volgt. Hij noemt onze namen op, komt even naast mij staan, waarbij ik hem alsnog een goedemorgen wens. Een grijns op zijn gezicht, een goede morgen terug, en wij gaan aan de slag. Net als de eerste hun rol moeten vervullen, komt er iemand met een sleutel. Met z’n allen zorgen wij dat ons zaaltje gevuld wordt met stoelen. En whoep, wij gaan aan de slag. Dit keer kende ik de tekst qua rollen verdeling,( een stukje tekst van de film zelf ), uit mijn hoofd. ( Ook iets meer inhoud qua film gekregen).Af en toe kreeg ik commentaar; hoe te staan voor de camera, mijn stem….Daarna geen commentaar. Als hij geen commentaar geeft, is hij tevreden. Ik had ook een fijne tegenspeler, wij waren goed op elkaar ingespeeld. Al zeg ik het zelf. Weer alles terug gezien op beeld. K krijg even commentaar van de regisseur; niet met je vingers friemelen in gezicht, dit doe je wel vaker. Oeps. Even een blik en een knikje. Ik knik terug. Ik/ wij worden ook anders geobserveerd, niet alleen voor de camera. Verder was hij tevreden. Na de pauze zouden ik en nog 2 anderen nog een stukje doen waarbij wij boosheid en verdriet moesten acteren.

Ik zoek buiten een plekje voor mijzelf, in het zonnetje. De regisseur vraagt of hij naast mij mag komen zitten. Een sympathieke “man”.  Wij raken even aan de praat, ik geef niet alle inhoud prijs…Grijns. Wel vond ik het grappig dat hij mij een Amsterdamse type vond. Even een korte verbazing op zijn gezicht te zien, toen ik zei; dat ik uit Groningen kwam.

Na de pauze, ons acteren van boosheid en verdriet. En ja hoor…Tekst weg. En hoe meer ik ervan baal, hoe meer ik blokkeer. Ook zie ik de blik van de regisseur…Dat blokkeert mij nog meer. De boosheid stond op beeld, het verdriet mag ik de volgende keer overdoen.  Na nog een acteer stukje wat redelijk liep, hebben wij met ons allen alles nog terug  gezien. En daarbij het nodige commentaar en huiswerk. Nog wat tips en tricks en de uren waren alweer voorbij. Ff met een aantal na kletsen en op naar de tram. De uren vliegen voorbij.

Nog 1 cursus voor mijn vakantie te gaan. Vandaag al even met de tekst bezig geweest. Vandaag of morgen komt daar nog meer huiswerk bij. Spannend.

Acteren is niet zo maar iets… Er komt veel meer bij kijken. Op naar volgende week!!!!!

Jetje

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s