Met het uitzicht op een troosteloze weiland, waar de regen op neerdaalt en ja, het is herfst. Verschuil ik mij achter mijn laptop met een kop koffie, sigaretten en op de achtergrond; Aretha Franklin; I dreamed a dream. Heerlijk wie doet mij wat?!

In september en oktober heb ik weer mooie ontmoetingen en weerzien van dierbaren mogen beleven. Een neef en zijn vrouw, weer heerlijk bij gekletst en herinneringen op gehaald en mogen maken. Om daarna door te gaan om lieve vrienden te mogen opzoeken en ontmoeten. Een paar heerlijke dagen. Daar haal ik energie uit. En natuurlijk de optocht waar mijn jongste kleindochter aan mocht meedoen. Dan word er weer geknuffeld met mijn kleindochters en benoemd dat wij van elkaar houden. Zo belangrijk om het te benoemen. Zo mooi om het te geven en te mogen ontvangen.

Samen met een “oud” collega naar een optreden geweest, soul and blues en dat was een bijzondere ontmoeting. Het bleken twee zeer ervaren muzikanten te zijn en qua naam groot. Ik mij totaal niet ingelezen, ik hoor alleen maar soul en blues en ik ga. Gelijk hadden wij bij binnenkomst contact met beide mannen. En dit was een prachtig optreden, uit het publiek speelde er nog één mee op zijn mondharmonica. Een pracht nummer van Muddy Waters, heerlijk. Nadien een lp gekocht en natuurlijk laten signeren. Waarna wij uitgenodigd werden om nog na te kletsen. Dit hebben wij met beide handen aangenomen. En dan kom je op een gesprek over je werk een stukje privé geheel open en eerlijk en wederzijds. We still in contact:) Dit pakt niemand ons af.

Diezelfde maand nog een heerlijke gezellige whisky proeverij en weer mooie ontmoetingen. En mijn broer en zus moment, samen naar het graf van onze vader en alle onderwerpen van gesprek passeren de revue. Voor mij altijd een waardevol samenzijn. Nog met een zeer goede vriend een high tea. En laat ik zeggen dat na de muzikale ontmoeting mijn inspiratie weer teruggekomen is. Ondertussen even, Aretha Franklin; Someone else’s eyes, opgezet.

Laat ik het zo benoemen, een muzikant heeft een prachtig nummer geschreven, maar de muziek ontbreekt nog. Dan kan je met je instrument gaan zitten en er komt geen noot uit. Dat had ik met mijn laptop, die opende ik, maar geen letter op papier. Klap dat ding dan maar weer dicht want dat gaat niet werken.

Maar na al deze mooie ontmoetingen ging het weer kriebelen. Ik leefde uit naar deze week. Tussen mijn werk door werkt het niet. Maar nu heerlijk, het is buiten regenachtig. Maar binnen zeer gerieflijk.

Graag sluit ik af met: Otis Redding; I’ve got dreams to remember.

Jetje