Mijn plekje, mijn domein, muziek; The Teskey Brothers ft Emma Donovan, Get back to the land. Terwijl er veel in mijn hoofd rondgaat en mijn gevoel mij heen en weer slingert. En dit laat ik gebeuren en heb ik vrede mee. Dit ben ik en alles moet gewoon even op z’n plek vallen. En daar helpt mij het schrijven en bovenal muziek bij. Dus laat ik mijn huiswerk even voor wat het is. Dan krijg ik het voor nu even niet op papier. dat pak ik later weer op.

Gisteren een zeer open en eerlijk gesprek gevoerd. Hoe mooi is het om te luisteren en om gehoord te worden, van beide kanten. Elkaar waarderen, ervoor elkaar zijn en om veel van elkaar te houden, zonder deze woorden uit te spreken.

Juist na dat gesprek, wat zeer goed afgesloten werd, dan heeft alles even een plekje nodig. Tranen hebben er gevloeid en mijn rugzak scheurde even in zijn geheel open. En ik legde mij hier bij neer. Het is immers mijn rugzak en de inhoud heeft mij gevormd om wie ik nu ben. Ook een trots om diegene met wie gesproken heb. Ook een hoop dat alles een plek krijgt in een rugzak. En dat is makkelijk gezegd maar om zover te komen, dat vergt zoveel.

The Teskey Brothers; Hold me, klinkt als een gospelsong, Hold me, don’t hold me down
Carry me, but keep my feet on the ground. Geleidelijk stop ik mijn inhoud weer in mijn rugzak. Alle chaos bij elkaar rapen, alles relativeren.

Hoe fijn is het om een luisterend oor te bieden en ook juist om gehoord te worden. Aandacht aan elkaar schenken en er voor elkaar zijn. Dat is een waardevol gegeven!

De foto is genomen in Tasmanië. Dat brengt mij op Within Temptation; Mother Earth,

With every breath
And all the choices that we make
We are only passing through on her way
I find my strength
Believing that your soul lives on
Until the end of time
I’ll carry it with me

Moeder natuur die een hart achterlaat in een grote rots/berg. Hoe krachtig!

Be heard…..

Jetje